Concino Concini (ur. 1575 we Florencji, zm. 24 kwietnia 1617 w Paryżu) – włoski arystokrata i polityk, faworyt królowej Francji Marii Medycejskiej, który odegrał znaczącą rolę polityczną w okresie małoletniości króla Ludwika XIII. Zginął zamordowany z rozkazu młodego króla, który przy pomocy własnych faworytów chciał usunąć kamarylę dworską matki i przejąć ster rządów w państwie.
W pierwszym okresie regencji Marii Medycejskiej, zaraz po śmierci Henryka IV nie miał większego wpływu na rządy. Jednak dzięki wpływom jego żony – dwórki Marii, Leonory Dori po 1612 uzyskał decydujący głos na dworze królowej wdowy. Jako faworyt królowej-matki zdobył jej niemal nieograniczone zaufanie i uznanie, co już w 1613 roku przyniosło mu zaszczytny tytuł marszałka d’Ancre. Rządy Marii i jej faworyta były jednak skrajnie niepopularne wśród francuskiej arystokracji uważającej włoską królową i jej krajana za nisko urodzonych „przybłędów”. Concini był tym bardziej niepopularny, że w polityce wewnętrznej dążył do wzmocnienia autorytetu monarchii i zwalczał nienawidzących go książąt i arystokrację. Jego politykę w tym względzie będą zresztą kontynuować przyszli faworyci Ludwika XIII: diuk Karol de Luynes i kardynał Richelieu. Przez ogół społeczeństwa Concini nie był lubiany, Stany Generalne w 1614 zażądały jego usunięcia z kraju.