Pavković wydzielił z pułku 3 oddziały po 100 żołnierzy, pluton karabinów maszynowych z 2 ciężkimi karabinami maszynowymi i szwadron kawalerii, liczący 60 ludzi. Na ich czele stanął kpt. 2 klasy Simunić. Zgrupowanie to pozostało na froncie pod Czelabińskiem, tracąc w ciężkich walkach dowódcę i kilku oficerów oraz ok. 150 ludzi. Pozostała część pułku zaczęła wycofywać się w kierunku wschodnim, pomimo braku zgody ze strony adm. A. W. Kołczaka. Wraz z odstępującymi wojskami białych wycofał się też konsul Milanković. Duża część jugosłowiańskich jednostek wojskowych dostała się jednak do niewoli bolszewickiej. Jugosłowianie przebywali w niej do 1921 r., kiedy umożliwiono im powrót do ojczyzny. Pozostałe oddziały, które dotarły do Władywostoku, ewakuowały się na statkach w sierpniu 1920 r.
Linki zewnętrzne Jugosłowiańskie jednostki wojskowe podczas wojny domowej w Rosji, w tym historia Jugosłowiańskiego Wecze Narodowego (jęz. rosyjski)
Kategoria:Wojna domowa w Rosji 1917–1921