Carlos Scarone (11 listopada 1888według encyklopedii FUJI 11 grudnia 1890 - 12 maja 1965) – piłkarz urugwajski, napastnik. Starszy brat Héctora Scarone.
Scarone rozpoczął karierę piłkarską w 1908 roku w klubie River Plate Montevideo. W następnym roku przeszedł do klubu CURCC Montevideo. Przez pewien czas grał w Argentynie, w klubie Boca Juniors, po czym w 1914 przeszedł do klubu Club Nacional de Football, w którym pozostał już do końca kariery.
Jako piłkarz Nacionalu był w kadrze reprezentacji Urugwaju podczas turnieju Copa América 1917, gdzie Urugwaj drugi raz z rzędu zdobył tytuł mistrza Ameryki Południowej. Scarone zagrał we wszystkich trzech meczach - z Chile (zdobył 2 bramki), Brazylią (zdobył bramkę) i Argentyną. Jako zdobywca 3 bramek został wicekrólem strzelców turnieju.
Wciąż jako gracz Nacionalu wziął udział w turnieju Copa América 1919, gdzie Urugwaj został wicemistrzem Ameryki Południowej. Scarone zagrał we wszystkich czterech meczach - z Argentyną (zdobył bramkę), Chile (zdobył bramkę), Brazylią (zdobył bramkę) oraz w decydującym o mistrzowskim tytule barażu z Brazylią.