Albin Nowotny (ur. 30 września 1896 w Rudkach, zm. 14 listopada 1959 w Warszawie) – major taborów Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 30 września 1896 roku w Rudkach, pow. lwowski jako syn Antoniego. Podczas I wojny światowej pełnił służbę w Legionach Polskich. 1 stycznia 1920 r. został oficjalnie przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika piechoty, jako warunkowego do czasu ustalenia przez komisję weryfikacyjną listy starszeństwa oficerów WP i przydzielony do szwadronu zapasowego taborów Nr 1Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 1 z 17.01.1920 r., s. 4.
W czasie wojny z bolszewikami był odkomenderowany do 22 pułku piechoty, lecz pozostawał na ewidencji szwadronu zapasowego taborów Nr 1.
Z dniem 1 grudnia 1922 roku został przeniesiony z 10 do 4 dywizjonu taborów w Łodzi. W 1924 roku pełnił obowiązki komendanta Kadry szwadronu zapasowego 4 dywizjonu taborów. Od dnia 1 października 1925 roku pełnił obowiązki kwatermistrza 4 szwadronu taborów w Łodzi. W marcu 1927 roku został przesunięty na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy tego szwadronu. 1 kwietnia 1929 został przeniesiony do kadry oficerów taborowych z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Szefostwa Intendentury i Taborów Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi na stanowisko kierownika referatu taborowego.