Wiązkość (ang. Toughness) zwana też energią pękania - stała materiałowa określająca podatność materiału na pękanie lub złamanie, odpowiadająca energii pochłanianej w czasie powstawania pękania niszczącego materiałhttps://web.archive.org/web/20110813215008/http://cb6-181.ceramika.agh.edu.pl/kco/nowa/nom_X.pdf [dostęp: 27 marca 2009] wyrażana w J/m³.
Określa odporność materiału na rozprzestrzenianie się pęknięć. Materiały o wysokiej wiązkości mają zdolność odkształcenia plastycznego i przyjęcia energii. Przeciwieństwem wiązkości jest kruchośćhttp://www.klingspor.de/html/index.php?site=6_0&lng=pol&sLanguage=Polish&sort=W [dostęp: 27 marca 2009].
Oczywiste jest, że w przypadku hartowanych stali wysokowęglowych zawierających węgliki proeutektoidalne, odporność na kruche pękanie jest określana przez te cząstki, które sprzyjają tworzeniu się pustek lub inicjują pęknięcia. Duża klasa takich stopów ma mniej więcej taki sam, stosunkowo niski poziom ciągliwości (20 MPa · m1 / 2) po przekroczeniu przez twardość około 50 HRC, podczas gdy w przypadku stopów o niższej wytrzymałości twardość gwałtownie rośnie wraz z twardością (koncentracją węgla) zostaje zmniejszona.