Abzu, akad. Apsû – w wierzeniach sumeryjsko-akadyjskich określenie podziemnego zbiornika słodkich wód, ocean otaczający ziemię. Pojawienie się takiego wyobrażenia mogło mieć związek z warunkami środowiskowymi południowej Mezopotamii. Na terenach podmokłych niektóre partie równiny mogły sprawiać wrażenie znajdujących się nad wodami słodkimi zalegającymi pod powierzchnią gruntu.
Z Abzu związany był Enki, bóg mądrości i jego władca. W Eridu, a później także w Ur, znajdowała się jego świątynia określana mianem Abzu lub „Dom E-engury”. Nazwa E-engura stanowiła w języku sumeryjskim inne określenie Abzu. Abzu nie oznaczało jednak wyłącznie podziemnego oceanu. Było również przedstawiane jako niedostępne, ukryte w głębinach miejsce, w którym znajdowały się potężne i tajemnicze moce me, poza zasięgiem bogów. W micie Enki i Ninmah Enki poleca Ninmah stworzenie człowieka z gliny znajdującej się w Abzu.