W latach 1979–1982 zajmował stanowisko wiceprezesa International Political Science Association. Gościnnie wykładał m.in. na University of Michigan, University of British Columbia i University of Manchester. W 2007 objął funkcję rektora Europejskiej Wyższej Szkole Prawa i Administracji w Warszawie, którą sprawował do 2013.

Działalność polityczna W latach 1948–1957 należał do Związku Młodzieży Polskiej, pod koniec lat 40. był instruktorem zarządu stołecznego ZMP. W 1949 wstąpił do PZPR, której członkiem był do momentu jej rozwiązania w 1990. Pełnił funkcję członka komitetu uczelnianego partii na UW. Był członkiem powołanego po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego Zespołu Partyjnych Socjologów przy KC PZPR. Od 1981 do 1984 był dyrektorem Instytutu Podstawowych Problemów Marksizmu-Leninizmu KC PZPR. W 1981 został członkiem komisji KC PZPR powołanej dla wyjaśnienia przyczyn i przebiegu konfliktów społecznych w dziejach Polski Ludowej, a także wchodził w skład Komisji Nauki i Oświaty KC PZPR. W 1989 brał udział w obradach Okrągłego Stołu po stronie rządowej. W lipcu tego samego roku zaangażował się w działalność Ruchu 8 Lipca, w którym był członkiem zespołu koordynacyjno-redakcyjnego, mającego za zadanie opracowanie programu i statutu nowej partii reprezentującej nurt demokratycznego socjalizmu.