Diecezja wigierska – diecezja kościoła rzymskokatolickiego, istniejąca w latach 1799–1818, z siedzibą w Wigrach. W listopadzie 2014 przywrócona jako biskupstwo tytularne
Historia
Utworzenie diecezji
Po III rozbiorze Polski w Królestwie Prus w prowincji Prusy Nowowschodnie znalazła się m.in. część przedrozbiorowej diecezji diecezji wileńskiej, diecezji łuckiej i diecezji żmudzkiej. 9 sierpnia 1796 rząd pruski postanowił, że granice biskupstw na włączonych ziemiach powinny pokrywać się z granicami państwowymi, 1 września 1796 zdecydował o powołaniu nowej diecezji, zaś 24 grudnia 1796 zdecydował o umieszczeniu stolicy diecezji w klasztorze kamedulskim w Wigrach. Tymczasową jurysdykcję kościelną nad tym obszarem sprawował biskup płocki Krzysztof Hilary Szembek, a po jego śmierci następca Onufry Kajetan Szembek.
Po nawiązaniu kontaktu ze Stolicą Apostolską zleciła ona biskupowi Krzysztofowi Hilaremu Szembekowi przeprowadzenie procesu informacyjnego w sprawie erygowania nowej diecezji. Diecezja wigierska została ostatecznie utworzona na mocy bulli Saepe factum est papieża Piusa VI z 16 marca 1799.