kolejne zwycięstwo na tym typie odniósł 19 marca, zestrzeliwując Farmana z eskadry (fr. Escadrille) MF 19. Mimo tych sukcesów Boelcke nie był zadowolony z tego modelu Fokkera z powodu wielu problemów technicznych i niedoskonałości konstrukcji. W swoim raporcie z 24 marca zawarł negatywną opinię o niedopracowanym silniku Oberursel U.III, zbyt dużym efekcie żyroskopowym jednostki napędowej, jej zawodności i niskim resursie, słabej prędkości wznoszenia i zbyt małym pułapie, znacznie gorszej w porównaniu do poprzedników zwrotności (aby wykonać szybki zakręt, trzeba było znacznie ograniczyć obroty silnika, co wiązało się ze stratą wysokości), a także zanegował celowość odchylenia karabinów maszynowych o 15° do góry. Zaletami według Boelckego były wysoka prędkość pozioma i siła ognia, jednak w ostatecznej konkluzji rekomendował dowództwu produkcję myśliwców dwupłatowych.
Na Fokkerze E.IV latał też z sukcesami w rejonie Verdun w barwach Fokkerstaffel porucznik Kurt Student, osiągając na tym typie trzy ze swoich sześciu zwycięstw.