HMS Conqueror (S48) – brytyjski okręt podwodny o napędzie atomowym, trzecia jednostka typu Valiant. Okręt wziął udział w wojnie o Falklandy, gdzie zatopił argentyński krążownik ARA „General Belgrano”.
Historia Stępkę pod budowę HMS „Conqueror” położono w stoczni 5 grudnia 1967 roku. Wodowanie nastąpiło 18 sierpnia 1969, wejście do służby 9 listopada 1971 roku. Głównym zadaniem okrętu miało być zwalczanie żeglugi i okrętów podwodnych nieprzyjaciela. W czasie pokoju zadania okrętu ograniczono do śledzenia aktywności radzieckich okrętów podwodnych, w szczególności tych uzbrojonych w pociski balistyczne.
3 kwietnia 1982 roku, po wybuchu wojny o Falklandy-Malwiny, okręt pod dowództwem Christophera Wreford-Browna skierowano w rejon spornych wysp, gdzie dotarł 21 dni później. Jego głównym zadaniem było śledzenie ruchów argentyńskich sił morskich, w szczególności lotniskowca „Veinticinco de Mayo”. 30 kwietnia „Conqueror” zlokalizował na południe od wysp argentyński krążownik „General Belgrano”. Krążownik pozostawał poza zastrzeżoną przez Royal Navy strefą, jednak stwarzał potencjalne zagrożenie dla brytyjskich okrętów. W tym samym czasie na północ od Falklandów znajdował się lotniskowiec „Veinticinco de Mayo”.