Strona, wobec której wysunięto ultimatum, często ustępuje pod jego naciskiem, ale istnieją wyjątki.
Przykładem ultimatum, którego niespełnienie doprowadziło do wybuchu wojny, były żądania wysunięte 23 lipca 1914 roku przez Austro-Węgry wobec Serbii po zabójstwie arcyksięcia Franciszka Ferdynanda HabsburgaUltimatum w oryginale, przekład ang.. Mając za sobą poparcie Rosji, Serbia spełniła jedynie część żądań austriackich,Odpowiedź Serbii w oryginale, przekład ang. co stało się pretekstem do wypowiedzenia jej wojnyWypowiedzenie wojny Serbii, przekład ang., która przerodziła się w I wojnę światowąPodobnie bezskuteczne było ultimatum postawione wkrótce potem Rzeszy przez Wielką Brytanię z powodu naruszenia neutralności Belgii..
Niespełnienie przez Irak ultimatum Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych z 29 listopada 1990 roku w sprawie wycofania wojsk z Kuwejtu stało się oficjalną przyczyną I wojny nad Zatoką Perską.
Przykład pozytywnego działania ultimatum to wysunięte 17 marca 1938 roku przez Polskę wobec Litwy żądanie nawiązania normalnych stosunków dyplomatycznych – ultimatum przyjęto 19 marca (zobacz: Polskie ultimatum wobec Litwy).
W czasie wojny secesyjnej Stany Zjednoczone ustąpiły wobec brytyjskiego ultimatum, jakie nastąpiło po incydencie Trent.
Potocznie ultimatum oznacza wysunięcie żądań, których niespełnienie pociągnie za sobą dramatyczne następstwa.
Przypisy
Kategoria:Prawo konfliktów zbrojnych