Zniszczony w 1447 jako gniazdo rycerzy-rozbójników, od 1454 pozostawał we władaniu Pongráca, który odbudował część mieszkalną założenia, a sam zamek umocnił wysuniętym murem kurtynowym.
Po nim od 1459 zamkiem władał polski magnat Piotr Komorowski, który sprzyjał Jagiellonom w ich usiłowaniach zdobycia tronu węgierskiego. Po nieudanej wyprawie w 1471 młodziutkiego Kazimierza Jagiellończyka po koronę Świętego Stefana, Maciej Korwin zmusił Komorowskiego do oddania zamku, który w 1474 rozkazał spalić i zburzyć. Uczyniono to tak skutecznie, że do naszych czasów dochowały się na powierzchni jedynie niewielkie fragmenty murów. W późniejszych czasach ruiny, jeśli były wspominane, występowały pod nazwami Pustý hrad, Starý hrad, a w języku węgierskim jako Óvar.
Przez długi czas obiekt, m.in. z racji swego trudno dostępnego położenia, pozostawał zapomniany. Odmienił to dopiero rok 1976, gdy podjęto tu pierwsze prace wykopaliskowe, którymi kierował dr Václav Hamuliak.