Matka Boża Zielenicka – obraz Matki Boskiej z dzieciątkiem w Zielenicach. Wierna kopia z jezuickiego kościoła Świętych Macieja i Mateusza w Krakowie.
Historia obrazu, kultu i kościoła pod jego wezwaniem Obraz został sprowadzony do Zielenic około 1613. Za cudowny obraz został uznany dekretem bp. Piotra Gembickiego w 1654. Ciągłość kultu maryjnego w Zielenicach poświadcza kronika pod nazwą „Księga Cudów” prowadzona nieprzerwanie od 1659.
W 1681 ciężko chory szlachcic Franciszek Szembek wraz z całą swoją rodziną przybył do Zielenic, prosząc o uzdrowienie. Niedługo potem wyzdrowiał. W podzięce Szembek przebudował i znacznie rozbudował stary drewniany kościółek, w którym znajdował się obraz, na murowany, w stylu barokowym, z trzema ołtarzami. Podczas budowy przybył Mikołaj Oborski, by wbudować tutaj kamień węgielny. Budowa została zakończona w 1691, kiedy to Jan Małachowski poświęcił świątynię. Cudowny obraz Zielenickiej Pani umieszczono w głównym ołtarzu. Wykańczanie dwóch pobocznych ołtarzy trwało jeszcze do 1717 i w tym samym roku kościół został poświęcony przez syna fundatora Michała Szembeka, sufragana krakowskiego. W 1747 inny potomek – Krzysztof Jan Szembek, biskup warmiński, ofiarował kościołowi bogato zdobione naczynia kościelne, m.in. parę srebrnych ampułek, trzy srebrne tace, osiem ornatów, kapę, trzy antepedia.