Aviatik C.I – niemiecki samolot rozpoznawczy z okresu I wojny światowej produkowany od 1915 roku w zakładach Aviatik i Hannover. Dwumiejscowy jednosilnikowy dwupłat o konstrukcji drewnianej. Należał do pierwszej generacji niemieckich samolotów rozpoznawczych (kategorii C) i był jednym z pierwszych ich typów na froncie. Wyróżniał się uzbrojeniem w karabin maszynowy zamontowany w przedniej kabinie, strzelający na boki. Łącznie powstało 548 sztuk.
Historia Aviatik C.I był jednym z pierwszych przedstawicieli nowej niemieckiej kategorii C – uzbrojonych samolotów rozpoznawczo-bombowych, zamówionych przez Inspektorat Lotnictwa (Idflieg) z uwagi na wzrastającą częstość spotkań w powietrzu z samolotami przeciwnika. Samolot, o oznaczeniu fabrycznym typu P 25, był pierwszą konstrukcją uzbrojonego samolotu wojskowego firmy Automobil und Aviatik. Stanowił on rozwinięcie udanych dwupłatów klasy B (B.I i B.II), których głównym konstruktorem był Robert Wild. Nowy samolot został uzbrojony w ruchomy karabin maszynowy Parabellum 7,92 mm, obsługiwany przez obserwatora, jednak miał on ograniczone pole ostrzału, gdyż obserwator siedział przed pilotem, w pierwszej kabinie, wewnątrz komory płatów, według klasycznego schematu stosowanego w samolotach klasy B.