Jerzy Wiktor Lewakowski, ps. „Vocarelli X” (ur. 23 marca 1891 we Lwowie, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – podpułkownik geograf Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 23 marca 1891 we Lwowie jako syn Aleksandra (1847–1909), dyrektora Banku Hipotecznego we Lwowie, i Eugenii z Dębickich. Był młodszym bratem Stanisława Zenona (1877–1952), doktora praw, podporucznika artylerii pospolitego ruszenia. 6 lipca 1909 ukończył naukę w klasie ósmej c. k. Gimnazjum VIII we Lwowie ze zdanym egzaminem dojrzałości.
W czasie I wojny światowej zmobilizowany został do cesarskiej i królewskiej armii i przydzielony do Szkoły Oficerów Rezerwowych w Pradze, a później do 2 Brygady Artylerii Fortecznej w Krakowie i służył w regimencie artylerii fortecznej nr 2. Po restrukturyzacji artylerii austro-węgierskiej pod koniec 1917 pułk ten został przemianowany na regiment artylerii ciężkiej nr 2. Walczył na froncie rosyjskim, serbskim, rumuńskim i włoskim. Na stopień chorążego rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1915.