Stanisław Broniowski (lub Broniewski) herbu TarnawaAdam Boniecki, Herbarz polski, tom II, Warszawa 1900, s.139 (ur. 1507, zm. 8 listopada 1582) – chorąży przemyski w latach 1546–1551, koniuszy przemyski w latach 1555–1574, starosta barski w latach 1574–1582, dworzanin konny Zygmunta II Augusta w 1548 roku, rotmistrz jazdy obrony potocznej w 1558 rokuMarek Ferenc, Dwór Zygmunta Augusta. Organizacja i ludzie, Oświęcim 2014, s. 207..
Życiorys Był trzecim synem Marcina, burgrabiego krakowskiego i rycerza Grobu Pańskiego w Jerozolimie, starosty lubaczowskiego i właściciela dóbr w Potyliczach i Bieździedzy. Stanisław został włączony do służby dyplomatycznej stosunkowo szybko, gdyż w 1545 r. jako dworzanin króla Zygmunta Starego był wysyłany do Konstantynopola z misjami mediacyjnymi i przekonania Turków o odstąpieniu od budowy umocnień granicznych Polski. Dalsze lata spędził w oddziałach rycerskich, które w chanacie krymskim brały udział w licznych potyczkach granicznych. Po zakończeniu służby stał się hojnym darczyńcą dla zakonów.Kacper Niesiecki, Herbarz Polski, s. 307-309. W Bieździedzy często gościła jego córka, Barbara, żona Łukasza Górnickiego, autora Dworzanina Polskiego. Został pochowany w krużgankach krakowskich franciszkanów. Na nagrobkowej chorągwi widnieje napis: "Generosus Stanislaus Broniewski de Bezdziedza"A. i S.