Wojciech Zamecznik (ur. 13 stycznia 1923 w Warszawie, zm. 12 maja 1967 tamże) – polski artysta, z wykształcenia architekt, zajmował się ponadto fotografią, filmem, grafiką użytkową, typografią, wystawiennictwem i scenografią. Znany jest z eksperymentalnego wykorzystania fotografii w tworzeniu plakatu.
Życiorys Syn Juliana. Przed II wojną światową zdał maturę w gimnazjum Wojciecha Górskiego w Warszawie. Rozpoczął naukę w szkole budowy maszyn Wawelberga. W 1940 został aresztowany w łapance ulicznej i wywieziony do obozu w Auschwitz-Birkenau, gdzie był więziony do 1942. Po powrocie do Warszawy studiował na Wydziale Architektury Wnętrza w Zawodowej Szkole Budownictwa, którą ukończył w 1944 z tytułem technika dekoratora. Równocześnie uczestniczył w tajnych kompletach Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej.
Swoją drogę twórczą rozpoczął tuż po wojnie. W latach 1945–1947 pracował jako grafik w Biurze Odbudowy Stolicy. Początkowo zajmował się głównie wystawiennictwem i scenografią tworzoną dla Teatru Małego w Warszawie. Był współautorem m.in. oprawy plastycznej wystawy w Muzeum Narodowym pt.