Stanisław Maria Tytus Siedlecki, właśc. Stanisław Siedlecki (ur. 5 listopada 1869 w Warszawie, zm. 10 sierpnia 1955 w Felicjanowie) – biskup pomocniczy Kościoła Katolickiego Mariawitów, wikariusz generalny Zgromadzenia Kapłanów Mariawitów (w denominacji felicjanowskiej).
Życiorys Stanisław Siedlecki był księdzem rzymskokatolickim z archidiecezji warszawskiej. Święcenia kapłańskie przyjął 30 listopada 1892 r. w warszawskim kościele Świętego Krzyża. Od 1897 r. pełnił funkcję rektora kościoła bernardynek w Łowiczu. 21 listopada 1899 r. rozpoczął nowicjat w niejawnym wówczas Zgromadzeniu Kapłanów Mariawitów, otrzymując imiona Maria Tytus. Na początku XX wieku stał się przywódcą ruchu mariawickiego w tym mieście. Zebrał grupę około 250 sympatyków. W 1904 r. złożył w Niesułkowie śluby wieczyste przed przełożonym Zgromadzenia, kapłanem Janem Marią Michałem Kowalskim. W 1905 r. został usunięty przez kurię archidiecezjalną z zajmowanej funkcji i przeniesiony do Białej Rawskiej. Próbował jednak zachować kościół klasztorny Najświętszej Maryi Panny, co stało się przyczyną zamieszek w Łowiczu pomiędzy zwolennikami a przeciwnikami mariawityzmu.