mały|Krzysztof Soliński, 1999 Krzysztof Soliński (ur. 22 września 1950 w Bydgoszczy, zm. 27 grudnia 2006 tamże) – polski poeta, prozaik i wydawca, animator ruchu fajczarskiego.
Życiorys Urodził się 22 września 1950 w Bydgoszczy w rodzinie prawników Tadeusza Solińskiego i Barbary z domu Chwastek. Absolwent bydgoskiej WSP, Uniwersytetu Warszawskiego i UMK w Toruniu. Poeta, pisarz i wydawca. Inicjator innowacyjnych form prezentacji literatury i poezji. W latach 70. zajmował się poezją konkretną i wizualną. W 1975 r. założył grupę faktu poetyckiego Parkan.
Pracował w Miejskiej Poradni Metodyki Pracy Kulturalno-Oświatowej przy Wydziale Kultury i Sztuki Urzędu Miejskiego w Bydgoszczy. W latach 1980–82 związany był z Kujawsko-Pomorskim Towarzystwem Kulturalnym w dziale wydawniczym. W 1982 r. z Wydawnictwem „Pomorze” i Redakcją Wydawnictw Pozaprasowych, studiował jednocześnie dziennikarstwo i edytorstwo w Warszawie. Po opublikowaniu zbioru opowiadań „Nauka jazdy” rozstał się z zespołem „Pomorza”. Następnie przeszedł do Akademii Medycznej, gdzie był specjalistą do spraw wydawniczych. Oficyną ta kierował też w latach 1990-95 r., wydając Joyce’a, Prousta, Ginsberga i Huxleya. W 1995 r. związał się z Wojewódzką i Miejską Biblioteką Publiczną, gdzie do 2006 r.