Leopold Jan Kronenberg (ur. 14 lutego 1891 w Warszawie, zm. 13 grudnia 1971 w Los Angeles) – polski agronom, posiadacz ziemski, kawalerzysta pochodzenia żydowskiego.
Biografia Był synem Leopolda Juliana Kronenberga i Józefiny Reszke, bratem Józefiny Róży Kronenberg – ostatnim z rodu w prostej linii.
Uzyskał wyższe wykształcenie rolnicze.
W czasie I wojny światowej jako ochotnik służył w wojsku rosyjskim, w lejb-gwardyjskich huzarach grodzieńskich, gdzie dosłużył się stopnia porucznika; został odznaczony za męstwo orderem św. Jerzego. W 1916 roku nawiązał kontakt z Komitetem Polskim w Londynie i Polskim Komitetem Narodowym w Paryżu. Po wojnie, w randze porucznika, wstąpił do korpusu generała Dowbor-Muśnickiego. W grudniu 1918 roku powrócił do Polski, gdzie brał udział w powstaniach wielkopolskich i śląskich. W 1921 roku został zdemobilizowany w stopniu rotmistrza Pułku Ułanów Wielkopolskich, a następnie wrócił do swoich dóbr w Wieńcu, otrzymanych od ojca Leopolda w 1919 roku. Tam zajmował się hodowlą koni i prowadzeniem majątku ziemskiego.