Polacy w NRC Jak twierdził kanadyjski kontrwywiad, w okresie zimnej wojny kwatera główna NRC w Ottawie była najważniejszym celem zagranicznych szpiegów z bloku wschodniego. W związku z tym do laboratoriów dostawali się spoza Kanady tylko najlepsi fachowcy i po dokładnej weryfikacji służb specjalnych. Nigdy nie brakowało tu Polaków. Już w okresie II wojny światowej Kanada przyjęła ponad 600 techników, inżynierów i specjalistów przemysłu zbrojeniowego. Uzyskali oni początkowo jedynie prawo pobytu czasowego, ale po zakończeniu wojny większość z nich pozostała jako imigranci. Starannie wykształceni fachowcy innych branż przybywali również w latach powojennych i w okresie tzw. emigracji solidarnościowej. Dzięki temu liczba naukowców polskiego pochodzenia (wykształconych i w Polsce, i w Kanadzie), pracujących na odpowiedzialnych stanowiskach w kanadyjskich instytutach, ośrodkach badawczych, przy uczelniach wyższych i w sektorze prywatnym sięga blisko tysiąca. Wielu z nich znalazło zatrudnienie w strukturach NRC, m.in.:
Alec M. Bialski (ur. 1946): od 1995 r. dyrektor wydziału własności intelektualnej NRC, a także dyrektor Institute for Innovation Skills przy Lakeland College.