W latach 613-751 Burgundia była w unii z Neustrią, a od 691 w ramach całego państwa Franków 613–629 Chlotar II 629–639 – Dagobert I 639–658 – Chlodwig II 658–673 – Chlotar III 673 – Teuderyk III 673–675 – Childeryk II 675–691 – Teuderyk III 691–695 – Chlodwig IV 695–711 – Childebert III 711–715– Dagobert III 715–721 – Chilperyk II 720–737 – Teuderyk IV 737–743 – bezkrólewie – rządy majordoma Karola Młota (do 741) a następnie współrządy (741–743) jego dwóch synów Pepina Małego i Karlomana – również majordomów – bez króla 743–751 – Childeryk III
Karolingowie 751–768 – Pepin Krótki 768–771 – Karloman 771–814 – Karol Wielki 814–840 – Ludwik I Pobożny 840–855 – Lotar I
Po śmierci Lotara I w 855 wraz z podziałem jego ziem pomiędzy trzech synów, podzielona została również Burgundia.
Królowie Górnej Burgundii (855–933) Karolingowie 855–869 – Lotar II 869–876 – Ludwik II Niemiecki 876–879 – Karloman I 879–884 – Karloman II 879/884–887 – Karol Otyły
Welfowie 888–912 – Rudolf I 912–933 – Rudolf II Królowie Dolnej Burgundii (Prowansji) (855–933) Karolingowie 855–863 – Karol II 863–875 – Ludwik II 875–877 – Karol Łysy 877–879 – Ludwik III Jąkała