Opublikowanie przez niego wniosków z obserwacji w Nancy przyczyniło się do szybkiego odrzucenia hipotezy promieni N przez międzynarodową społeczność naukową. We Francji reakcja była jednak początkowo mniej jednoznaczna: część wpływowych uczonych nadal ufała autorytetowi Blondlota, podczas gdy inni coraz mocniej domagali się doświadczeń bardziej obiektywnych i reprodukowalnych.
Postawa Blondlota Mimo kompromitacji, pod koniec 1904 roku – już po opublikowaniu raportu Wooda – Francuska Akademia Nauk przyznała Blondlotowi prestiżową nagrodę Leconte’a (50 000 franków). W ostatniej chwili zmieniono jednak jej uzasadnienie: zamiast „za odkrycie promieni N” miała ona honorować „całokształt pracy naukowej”. Sam Blondlot nigdy nie pogodził się z porażką – do końca życia wierzył w realność promieni N i prowadził nad nimi badania.