Historia Materiały kompozytowe stosowane są od starożytności. Przykładem jest chińska laka, używana do wyrobu naczyń i mebli co najmniej od V w. p.n.e., którą otrzymywano przez przesycanie warstw papieru i tkanin samoutwardzalnym sokiem z sumaka rhus. Innym powszechnie i wcześnie stosowanym kompozytem jest drewniana sklejka.
Współczesny rozwój tych materiałów rozpoczął się po opanowaniu technologii produkcji żywic syntetycznych, stanowiących podstawę wytwarzania laminatów. Jednym z pierwszych kompozytów tego typu był bakelit (przedstawiciel fenoplastów). Zwiększone zapotrzebowanie na lekkie i wytrzymałe materiały zastępujące stal i inne metale w przemyśle lotniczym, kosmicznym i motoryzacyjnym w trakcie i po II wojnie światowej znacząco przyspieszyło rozwój technologii kompozytowych.
Klasyfikacja i rodzaje thumb|250px|Ceramiczno-stalowa płyta izolacyjna Ze względu na pochodzenie kompozyty dzieli się na naturalne oraz zaprojektowane i wytwarzane sztucznie. Biorąc pod uwagę przeznaczenie, wyróżnia się kompozyty o szczególnych właściwościach fizykochemicznych oraz kompozyty konstrukcyjne.