Zamek krzyżacki w Przezmarku () – XIV-wieczna warownia położona w Przezmarku (d. Pruski Targ) na półwyspie między jeziorami Motława Wielka i Motława Mała, wzniesiona z polecenia komtura dzierzgońskiego Lutera z Brunszwiku. Pełniła funkcję siedziby prokuratora, a następnie wójta krzyżackiego. Obecnie zachowany w ruinie, jest własnością prywatną.
Historia left|thumb|319x319px|Zamek w 1632. Po lewej wjazd do zamku. Pierwszy zamek krzyżacki w Przezmarku został wzniesiony z drewna w II połowie XIII w. Wznoszenie nowego, tym razem z cegły, zainicjował komtur dzierzgoński Luter z Brunszwiku, pełniący równocześnie obowiązki wielkiego szatnego zakonu. Obiekt stanął na miejscu dawnego grodu pruskiego; prace trwały od 1316 do 1331. Początkowo zamek był siedzibą niższych urzędników Zakonu – rezydował tu szafarz, od 1320 r. prokurator, a od 1359 roku wójt. Chociaż zamek położony był w bardzo dogodnym do obrony miejscu, w 1410 został przejęty bez walki przez wojsko Władysława Jagiełły, by już rok później wrócić do Krzyżaków na mocy I pokoju toruńskiego (1411). W 1414 obiekt został ponownie zdobyty przez wojska polskie i poważnie zniszczony, jednak wrócił do zakonu, który – wobec doszczętnego zniszczenia pobliskiego zamku w Dzierzgoniu – dokonał poważnej rozbudowy i wzmocnienia zamku.