Elżbieta Kościk (ur. 4 maja 1948 w Jeleniej Górze) – polska historyk, specjalizująca się w demografii historycznej, historii gospodarczej, historii Polski i powszechnej XIX–XX wieku oraz historii społecznej, profesor nauk humanistycznych, nauczycielka akademicka związana Uniwersytetem Wrocławskim.
Życiorys Dzieciństwo i wczesną młodość spędziła w Jeleniej Górze. Podjęła studia historyczne na Wydziale Historyczno-Filozoficznym Uniwersytetu Wrocławskiego [on-line] [dostęp 2013-10-20]..
Zawodowo związała się ze swoją macierzystą uczelnią, pracując w Instytucie Historycznym przechodząc przez większość szczebli kariery naukowej od asystenta przez adiunkta po profesora nadzwyczajnego. W 1982 uzyskała stopień naukowy doktora nauk humanistycznych na podstawie pracy pt. Osadnictwo wiejskie w południowych powiatach Dolnego Śląska w latach 1945–1949, napisanej pod kierunkiem prof. Zbigniewa Kwaśnego [on-line] [dostęp 2016-03-14].. Stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii uzyskała w 1993 na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Przemiany w strukturze społeczno-zawodowej i demograficznej ludności Opola w drugiej połowie XIX i na początku XX w. na podstawie ksiąg parafialnych i akt USC.