Conquistador! – studyjny album pianisty Cecila Taylora nagrany 6 października 1966 i wydany w tym samym roku.
Historia i charakter albumu Album ten został nagrany w pięć miesięcy po Unit Structures i jest w pewien sposób łatwiejszy do słuchania. Częściowo jest to skutkiem pomniejszenia zespołu o jednego muzyka do sekstetu. Pomniejszeniu uległa sekcja instrumentów dętych do trąbki i saksofonu altowego, co wyraźnie poprawiło czytelność muzyki, nie pozbawiając jej zarazem głównych cech artyzmu Taylora, między innymi "energii".
Nową jakość wprowadził do muzyki trębacz Bill Dixon, który jeśli chodzi o moc i ton dorównywał Milesowi DavisowiHoward Mandel. Miles. Ornette. Cecil. Str. 217. Jego trąbka miała przenikający ciemny ton i nadała muzyce inną barwę dźwiękową. Był również bardziej liryczny od Lyonsa, co nadawało utworom charakterystyczne kontrastowe napięcie.
Na oryginalnym albumie analogowym na każdej ze stron płyty znalazł się tylko jeden utwór. Wyprzedził w tym Taylor samego Davisa, który nagra tak album In a Silent Way w 1969 r.
Tak jak i poprzedni album Taylora, tak i ten jest przykładem kolektywnej improwizacji. Eksploruje wszelkie możliwości, które umożliwia kolektywny, improwizatorski jazz.