Klejnot Mazarina (ang. The Adventure of the Mazarin Stone) – opowiadanie Arthura Conana Doyle’a z cyklu o Sherlocku Holmesie. Pierwsze wydanie w czasopiśmie The Strand Magazine w październiku 1921 z ilustracjami A. Gilberta, następne w Hearst’s International Magazine w listopadzie 1921 z ilustracjami Frederica Dorr Steele. W wydaniu książkowym w tomie Księga przypadków Sherlocka Holmesa.
Jest to jedna z tylko dwóch opowieści o Sherlocku Holmesie pisana z perspektywy trzeciej osoby (drugą jest Jego ostatni ukłon). Jest to podyktowane faktem, że to opowiadanie jest adaptacją sztuki teatralnej pod tytułem The Crown Diamond napisanej przez Arthura Conana Doyle’a. Z tego samego powodu akcja całego opowiadania odgrywa się tylko w jednym pokoju.
Inne tytuły Klejnot z kolekcji kardynała Mazariniego, Brylant Kardynała Mazariniego lub Brylant Mazariniego. Autor zastosował narrację trzecioosobową, podobnie jak w opowiadaniu Jego ostatni ukłonW przygodach Holmesa stosowana jest zazwyczaj narracja pierwszoosobowa. Z drobnymi wyjątkami, jak Żołnierz o bladym obliczu i Lwia grzywa, narratorem jest Watson..