thumb|left|240px|Widok na ul. Zieloną (obecnie Wojska Polskiego) z widoczną po lewej stronie synagogą spaloną podczas nocy kryształowej w 1938 roku Pewne ożywienie nastąpiło po wojnach napoleońskich, co wynikało z rozwoju komunikacji, przemysłu i turystyki, której z kolei rozkwit możliwy był dzięki zbudowaniu większości szos łączących Kłodzko z innymi miejscowościami regionuW. Broniewski, Kłodzko. Śląsk w zabytkach sztuki, Wrocław 1970, s. 27.. W 1867 roku obszar miasta zamieszkiwało 7843 mieszkańcówK. Marcinek, W. Prorok, Ziemia Kłodzka. Informator turystyczny, s. 11.. Ważnym wydarzeniem było zniesienie w 1877 roku statusu miasta-twierdzy, który umożliwił rozbiórkę fortyfikacji wokół starego miasta i dalszą rozbudowę miasta poza obszar współczesnej starówkiK. Marcinek, W. Prorok, Ziemia Kłodzka. Informator turystyczny, s. 12..
Przełom XIX i XX wieku przyniósł poprawę estetyki Starego Miasta, jego upiększenie poprzez zakładanie skwerów w rejonie likwidowanych murów i bram miejskich oraz budowę nowych obiektów użyteczności publicznej takich jak: szkoły, ratusz czy remiza strażackaKłodzko. Dzieje miasta, pod red. R. Gładkiewicza, Kłodzko 1998, s. 113–116.