Zbrodnie w Zawadce Morochowskiej – zbrodnie dokonane 25 stycznia, 28 marca i 13 kwietnia 1946 we wsi Zawadka Morochowska przez oddziały ludowego Wojska Polskiego na ukraińskiej ludności cywilnej.
Tło zbrodni 23 stycznia 1946 grupa operacyjna 36 komendy odcinka Olszanica w sile 80 żołnierzy pod dowództwem ppor. Henryka Garbowskiego prowadząc rozpoznanie rozbiła pododdziały UPA we wsi Morochow i Mokre. W Zawadce Morochowskiej natknęła się na większe siły przeciwnika (bazę). Zmuszona była wycofać się. Na polu walki pozostały dwa wozy taborowe i dwa moździerze 82 mm. próba odzyskania broni następnego dnia nie powiodła się. W toku walki część wsi spłonęła, a przeciwnik wycofał sięZ. Jackiewicz, Wojska Ochrony Pogranicza, s. 112..
Zbrodnia 25 stycznia 1946 25 stycznia do Zawadki Morochowskiej wkroczył 120-osobowy oddział z 34 Budziszyńskiego Pułku Piechoty, paląc wieś i zabijając kilkudziesięciu mieszkańców, w tym kobiety i dzieci. Atakiem kierował dowódca 34 pp, ppłk Stanisław Pluto. Dokonano tego mimo faktu, że żaden mieszkaniec wsi nie był członkiem UPA. Żołnierze 3 batalionu 34 pp, schwytani później przez UPA zeznali, że winnym zbrodni był 2 batalion 34 pp 8 DP.