Apolinario Mabini y Maranan (ur. 23 lipca 1864, zm. 13 maja 1903) – filipiński polityk, filozof oraz rewolucjonista. Sporządził tekst konstytucji Pierwszej Republiki Filipińskiej (z lat 1899-1901). W roku 1899 objął stanowisko pierwszego premiera Filipin. W filipińskiej historiografii znany jest pod przydomkami: "Wspaniałego Paralityka" oraz "Mózgu Rewolucji".
Młodość Mabini urodził się w Baranagay Talaga w Tanauan w prowincji Batangas, na filipińskiej wyspie Luzon. Był drugim spośród ośmiorga dzieci Dionisii Maranan, handlarki z Tanauan, oraz Inonencia Mabini'ego, niepiśmiennego chłopa.
Nieoficjalnie, Mabini podjął edukację u swojego dziadka ze strony matki, który był nauczycielem w szkole wiejskiej. Ze względu na nieprzeciętną inteligencję, Mabini został przeniesiony do szkoły powszechnej. Jej kierownikiem był Simplicio Avelino, u którego Mabini pracował jako służący. Uczeń Avelino podjął również dorywczą pracę u miejscowego krawca – w zamian za darmowe wyżywienie i zakwaterowanie. Później, Mabini przeniósł się do szkoły prowadzonej przez ojca Valerio Malabanana, słynnego wykładowcę, o którym wspomniał Jose Rizal w powieści "El Filibusterismo".