Niejednoznaczność niektórych wypowiedzi Dełczewa oraz jego prac poskutkowała traktowaniem go przez niektórych macedońskich historyków jak rodowitego Macedończyka. Wysuwanym przez nich argumentem na potwierdzenie tej tezy jest fakt, że użycie słowa „Bułgar” w przypadku do XIX-wiecznej Macedonii nie odnosi się do narodowości, ale jest synonimem słowa „chrześcijanin” bądź „Słowianin”. Natomiast historycy bułgarscy twierdzą, iż idea macedońskiej autonomii nie miała nigdy podłoża etnicznego. Głoszą również, że w początkach XX w. nie istniała rozbieżność pomiędzy terminem „Macedończyk” (określenie regionalne, ponadpaństwowe) a terminem „Bułgar” (nazewnictwo etniczne). Zwracają też uwagę, że w dokumentach organizacji BMKRA słowo „adrianopolitański” występuje zamiennie ze słowem „macedoński”.
Źródła i wzmianki Пандев, К. „Устави и правилници на ВМОРО преди Илинденско-Преображенското въстание”, * Исторически преглед, 1969, кн. I, стр. 68–80. (w jęz. bułgarskim) Пандев, К. „Устави и правилници на ВМОРО преди Илинденско-Преображенското въстание”, Извeстия на Института за история, т. 21, 1970, стр. 250-257. (w jęz. bułgarskim) Битоски, Крсте, сп. „Македонско Време”, Скопје – март 1997, Turcja (Bułgaria), Elliot, 1898, Устав на ТМОРО. S. 1.