mały|Henryk Sokołowski – portret Bronisława Kretkowskiego z 1916 Henryk Konstanty Sokołowski (ur. 14 czerwca 1891 w Wysokinie, zm. 27 listopada 1927 we Włocławku) – polski malarz.
Życiorys Syn Jana Kantego i Zofii z Czernickich. Dzieciństwo spędził prawdopodobnie w Wysokinie, w majątku należącym do jego rodziców. W 1911 rozpoczął studia w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, w pracowni profesora Stanisława Lentza. Z dokumentów, które zachowały się na uczelni wynika, że przerwał studia po pierwszym semestrze. Można przypuszczać, że kontynuował naukę doskonaląc swój talent na lekcjach prywatnych. W tym względzie należy wziąć pod uwagę jego sprawność warsztatową oraz fakt, że wszystkie obrazy wykazujące pełnię jego umiejętności namalował po 1915.
Dotychczas nie ustalono daty opuszczenia Warszawy przez Henryka Sokołowskiego. Nie wiadomo również, czy po rzuceniu studiów mieszkał stale w tym mieście. Od 1916 przebywał na Kujawach, głównie w posiadłości jego rodziny w Smólsku. Był także jednym z artystów, którzy w czasie I wojny światowej korzystali z gościnności kolekcjonera i miłośnika sztuki Stefana Zygmunta Kretkowskiego, właściciela pałacu w Więsławicach. Przebywając tam m.in. z Henrykiem Stażewskim malował portrety i sporządzał kopie konterfektów przodków Kretkowskich herbu Dołęga.