Sam Ordon podawał datę 16 października jako dzień swoich urodzin. Patrz na przykład: Edward Pawłowicz, Z życia Ordona, Lwów 1896, s. 6. ., zm. 4 maja 1887 we Florencji) – oficer Wojska Polskiego, powstaniec listopadowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był jednym z czworga dzieci Karola Franciszka Ordona (1780–1848), rewizora komory celnej w Warszawie i Małgorzaty z Naimskich (zm. 1829). Oboje byli wyznania ewangelickiego. Jego matka pochodziła z rodziny frankistów.
W czasie powstania listopadowego, podczas obrony Warszawy, dowodził baterią artylerii w reducie nr 54, która została wysadzona w powietrze 6 września 1831. W wierszu Reduta Ordona jego rzekomą śmierć opisał Adam Mickiewicz, mimo że podczas wybuchu Ordon został jedynie mocno poparzony. Ordon walczył przedtem w bitwach pod Ostrołęką i Olszynką Grochowską, za co otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari 6 czerwca 1831 po bitwie pod Ostrołęką. Także jego brat Emil Ordon, później rejent w Kaliszu, brał udział w powstaniu listopadowym.