Indusi zlekceważyli wcześniejsze informacje o koncentracji wojsk i posiadali w tym rejonie tylko lekką piechotę, wspartą lekkimi czołgami AMX-13, które poniosły spore straty w walce z pakistańskimi Pattonami 2 września. Po wzmocnieniu sił, do 4 września Pakistańczycy wdarli się na ok. 20 km za granicę i zajęli miejscowość Dżaurian. Ich postępy udało się powstrzymać 5 września i obie strony przeszły do walk pozycyjnych, nie mogąc uzyskać decydującego przełamania.
6 września dla odciążenia frontu w Kaszmirze, armia indyjska podjęła ofensywę na południu w Pendżabie, na kierunku miast Lahaur (Lahore) i Sialkot, wdzierając się na kilkanaście kilometrów w głąb Pakistanu. Ofensywa została powstrzymana napotykając silny opór wzdłuż kanału Ichhogil. Na skutek ofensywy indyjskiej rząd Pakistanu ogłosił stan wyjątkowy i mobilizację. 8 września armia indyjska rozpoczęła także ofensywę na drugim kierunku pomocniczym dalej na południe, zajmując przygraniczną miejscowość Gadra na kierunku Hajdarabadu. W tym czasie zaangażowanych w walce po stronie Pakistanu było około trzech przeliczeniowych dywizji, a po stronie Indii – czterech. Wojna przeszła w fazę statyczną, w której intensywniej działało lotnictwo obu stron, a także grupy dywersyjno-rozpoznawcze.