Alfons Erlicki herbu Jastrzębiec (ros. Альфонс Феликсович Эрлицкий, ur. 23 grudnia 1846 w Marymoncie, zm. 20 listopada 1902 w Sankt Petersburgu) – polski i rosyjski lekarz psychiatra.
Życiorys Syn Feliksa (zm. 1883) i Antoniny z Sutkowskich. Ukończył gimnazjum w Warszawie w 1862 roku, następnie studiował na wydziale inżynierii cywilnej Instytutu Politechnicznego w Puławach, po zamknięciu instytutu w 1863 roku przeniósł się na wydział lekarski Szkoły Głównej. Po uzyskaniu dyplomu w 1868 roku praktykował w Wyszkowie, Turku, Częstochowie, w 1877 roku przeniósł się na Akademię Medyko-Chirurgiczną w Sankt Petersburgu. W 1878 roku powołany do wojska, służył jako lekarz wojskowy na froncie bułgarskim. Po wojnie został asystentem w klinice psychiatrycznej w Petersburgu u Jana Mierzejewskiego. W 1880 roku uzyskał stopień doktora medycyny. W tym samym roku został ordynatorem w klinice Mierzejewskiego, od 1882 docent na Akademii Medyko-Chirurgicznej. Pochowany został na cmentarzu katolickim w dzielnicy wyborskiej Sankt Petersburga.