Maksim Gorki, ; właściwie Aleksiej Maksimowicz Pieszkow, (ur. w Niżnym Nowogrodzie, Imperium Rosyjskie, zm. 18 czerwca 1936 w Moskwie, Rosyjska Federacyjna SRR) – rosyjski pisarz, publicysta i literaturoznawca, założyciel socrealizmu w literaturze. Wybitna postać rosyjskiego modernizmu okresu srebrnego wieku. Pierwszy przewodniczący Związku Pisarzy ZSRR w latach 1934–1936.
Życiorys Wcześnie osierocony, wychowywany przez babkę. W młodości zaznajamiał się z pracami rewolucyjnych demokratów rosyjskich (Czernyszewskiego, Dobrolubowa, Pisariewa) oraz narodników (Ławrowa, Michajłowskiego). W 1895 roku pracował w „Samarskiej Gaziecie”, gdzie poznał młodą korektorkę Jekatierinę Wołżynę, z którą ożenił się w 1896 roku. Mieli dwójkę dzieci – syna Maksima, urodzonego w 1897 roku i córkę Katię. W latach 1888–1900 podróżował do Batumi, gdzie zatrzymywał się w domu przy obecnej . Gorki zawarł później drugie małżeństwo z aktorką Mariją Andriejewą, nie rozwodząc się jednak z pierwszą żoną. W latach 1906–1913, ze względów zdrowotnych, mieszkał wraz z drugą żoną na wyspie Capri. Prowadził tam szkołę partyjną dla robotników, która mieściła się w hotelu Blesus. Środki na jej utrzymanie pochodziły od niemieckiego milionera Friedricha Alfreda Kruppa. W 1907 założył tam też grupę literacko-edukacyjną Capri.