Poszczególne księgi nie są podzielone według zagadnień, natomiast omawiają dwa odrębne tematy (jak księga VII mówiąca o opanowaniu i o przyjemności), bądź przeciwnie – jedno zagadnienie rozbite jest pomiędzy dwie księgi (jak traktat o cnotach podzielony pomiędzy księgi VIII i IX).
Umieszczenie w Etyce nikomachejskiej podobnych, a jednak rozbieżnych między sobą tekstów, jak dwie niezależne od siebie rozprawy o przyjemności (ks. VII, 11–14 i ks. X, 1–5) wskazuje, że kompilator posługiwał się pismami Arystotelesa z różnych okresów jego twórczości.
Treść Wśród najważniejszych przesłań etyki znajdują się zdania: „Szczęście jest nagrodą cnoty”. „Cnota moralna powstaje jako wynik nawyku”. „Od tego czy od wczesnej młodości kształtujemy nawyki tego, czy innego rodzaju, zależy niemało, zależy bardzo wiele, zależy wręcz wszystko”.
Tłumaczenia Etyka nikomachejska doczekała się ogromnej ilości tłumaczeń i komentarzy w wielu językach.
Pierwsze całościowe, anonimowe tłumaczenia Etyki nikomachejskiej na łacinę ukazały się w połowie XII wieku.