mieszkańców.

Paramaribo pozostawało w posiadaniu holenderskim od 1667 roku przez trzy stulecia, z wyjątkiem krótkich okresów panowania brytyjskiego w latach 1799–1802 i 1804–1815.

Miasto rozwinęło się dalej po II wojnie światowej dzięki przemysłowi (produkcji margaryny, cementu i piwa) i turystyce. W Paramaribo funkcjonuje Anton de Kom Universiteit van Suriname założony w 1968 roku.

Architektura Historyczne centrum Paramaribo obejmuje drewnianą zabudowę z okresu kolonialnego z zachowanym oryginalnym układem ulic, w trójkącie wyznaczonym przez rzekę Surinam na południu, kanał Sommelsdijck na północnym wschodzie i ulicę Zwartenhovenbrug Straat na północnym zachodzie. W jego południowo-zachodniej części znajdują się: Fort Zeelandia – fort z 1667 roku Pałac Prezydencki – dawna siedziba gubernatora Surinamu z 1730 roku Ogród Palmowy – założony przez gubernatora Surinamu Cornelisa van Aerssena van Sommelsdijcka i otwarty dla publiczności w 1685 roku Plac Niepodległości a w części zachodniej: katedra św.