308x308px|Herb Zadora|mały
Lenczewscy herbu Zadora – polski ród szlachecki, wywodzący się z Podlasia.
Historia rodu Żmudzin Samuel Leniec Samotyja, osocznik, otrzymał w 1512 od Mikołaja Radziwiłła, wojewody wileńskiego, przywilej na grunta i las w Dobrzyniewie Wielkim, który wykarczował i założył na nim wieś (późniejsze Leńce). Synowi tegoż Leńca Żenowi wspomniany Mikołaj Radziwiłł darował przed lub ok. 1528 część lasu i 10 włók. Nazwisko powstało drogą przekształcenia od pierwotnego członu „Leniec” po założeniu wsi „Leńce” (stąd też używane równolegle „Leńczewscy”) obok przydomka „Samotyj(a)” („Samotyha”). Część potomków rodu używała też nazwiska „Leniecki”. Do 1528 bojarzy służebni (stojący niżej w hierarchii od zwykłych bojarów i szlachty) od Radziwiłłów, a następnie Gasztołdów (do 1542). Po przejściu dóbr knyszyńskich pod protektorat królewski nadal zaliczani do szlachty służebnej, a w lustracjach wymieniani jako osocznicy. Jeszcze w 1602 procesowali się z leśniczym knyszyńskim o swój status. Stopniowe uwalnianie się Samotyjów Lenczewskich od zależności królewskiej spowodowało, że nie występują oni w popisie wojska litewskiego z ziemi bielskiej w 1567, ani w aktach unii lubelskiej w 1569, gdy reszta szlachty ziemi bielskiej składała przysięgę, ani też w rejestrach poborowych ziemi bielskiej z 1580.