Podział administracyjny Kościoła rzymskokatolickiego w Polsce w latach 1944–1989
Stan na 1945 W wyniku zmian granic Polski, przeprowadzonych po zakończeniu II wojny światowej stan administracji Kościoła rzymskokatolickiego w 1945 przedstawiał się następująco: metropolia gnieźnieńska i metropolia poznańska w unii personalnej aeque principaliter (do 1946) archidiecezja gnieźnieńska archidiecezja poznańska diecezja chełmińska diecezja włocławska
metropolia krakowska archidiecezja krakowska diecezja częstochowska diecezja katowicka diecezja kielecka diecezja tarnowska
metropolia warszawska archidiecezja warszawska diecezja lubelska diecezja łódzka diecezja płocka diecezja sandomierska diecezja siedlecka
Ponadto we wschodniej części Polski pozostały jej granicach: część metropolii lwowskiej część archidiecezji lwowskiej większość diecezji przemyskiej część metropolii wileńskiej część archidiecezji wileńskiej część diecezji pińskiej większość diecezji łomżyńskiej
Ziemie przejęte po Wolnym Mieście Gdańsku: diecezje z prawem egzempcji diecezja gdańska