Wojna chłopska w Luksemburgu (Klöppelkrieg, Klëppelkrich) − konflikt narodowowyzwoleńczy z 1798 roku, toczony przez mieszkańców zachodniego regionu Eifel przeciwko Francuzom, którzy nakładali na ludność wysokie podatki, zmuszali chłopów do wstępowania do armii francuskiej oraz zamykali kościoły.
Przeciwnikiem Francuzów byli chłopi nieposiadający doświadczenia militarnego ani odpowiedniej broni, których zwano Klöppelkrieger (ceglarzami bądź pałkarzami). Ludzie ci dysponowali własnoręcznie wykonanymi flintami, widłami, stępionymi kosami czy drewnianymi pałkami. Słowo klöppel pochodzi od frankońskiego słowa Klëppel (pałka).
29 października dwutysięczna armia powstańcza zamierzała zablokować Francuzom marsz na miasto Luksemburg. Plan ten upadł jednak w okolicy Hosingen, gdzie powstańcy mieli dostrzec wyłaniające się o zmierzchu oddziały przeciwnika. W rzeczywistości grupą tą okazał się oddział żandarmów, których ruchliwość przypominała pochód całej armii.