Zupa pokrzywowa – zupa przygotowywana z pokrzywy. Zupę z pokrzywy spożywa się głównie wiosną i wczesnym latem, kiedy zbiera się młode pąki pokrzywy. Obecnie zupa z pokrzywy jest najczęściej spożywana w Skandynawii, Iranie, Irlandii, Europie Wschodniej i na Bałkanach, z regionalnymi różnicami w przepisach; jednak historycznie konsumpcja pokrzywy była bardziej rozpowszechniona.
Historia Gulasz z pokrzyw był zjadany przez mieszkańców Wielkiej Brytanii w epoce brązu, 3000 lat temu. Spożywanie młodej pokrzywy w średniowiecznej Europie było stosowane w medycynie, głównie jako środek moczopędny oraz w leczeniu bólu stawów i zapalenia stawów, cukrzycy, trądziku, niedokrwistości, kataru siennego oraz jako oczyszczacz krwi. Różne plemiona rdzennych Amerykanów od wieków używały pokrzywy, w tym Lakota używający korzenia na ból żołądka, Odżibwejowie używający duszonych liści na problemy skórne i do walki z dyzenterią, Potawatomi używali korzeni do obniżania gorączki, a Winebagowie na objawy alergii.
Pokrzywa ma wysoką wartość odżywczą, zawiera wapń, magnez, żelazo oraz witaminy A i B.