mały|Grób Feliksa Błockiego na cmentarzu Powązkowskim Feliks Błocki (ur. 18 listopada 1905 w Żurawnie, zm. 10 kwietnia 1975 w Warszawie) – profesor, inżynier elektryk, specjalista w dziedzinie telekomunikacji.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Złoczowie i wstąpił na Oddział Elektromechaniczny Wydziału Elektrycznego Politechniki Lwowskiej, gdzie w 1931 uzyskał dyplom inżyniera elektryka. Już w 1930 został asystentem w Katedrze Fizyki, a po awansie na adiunkta pracował w laboratorium teletechnicznym, jednocześnie podejmując pracę w Dyrekcji Telefonii i Telegrafów we Lwowie na stanowisku specjalisty.
Okres II wojny światowej przepracował w podrzędnych jednostkach Politechniki Lwowskiej.
W 1945 rozpoczął pracę na Politechnice Warszawskiej, a w 1955 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. Na Politechnice kierował Katedrą Teletransmisyjnych Urządzeń Przewodowych, gdzie opracowano pierwsze w Polsce urządzenie telefonii 12-krotnej. Pracował także w Instytucie Łączności, gdzie kierował pracami nad opracowaniem tranzystorowego traktu liniowego dla telefonii wielokrotnej oraz opracowaniem telefonii czasowej o modulacji kodowej (PCM). W 1971 przeszedł na emeryturę.