Bardzo chętnie natomiast używa Boitel akwareli – między innymi w Nicei, we Włoszech i Sancerrois. Każdego roku udaje się niedaleko Cap Gris-Nez, do Audresselles, lub do regionu Limousin, do Ambazac. Region paryski, w którym zamieszkuje, dostarcza mu także licznych inspiracji (Montmartre, Bois de Vincennes, wyspy Sekwany, Marne, Guermantes i Conches-sur-Gondoire). Poczynając od roku 1980 zauważa się w jego dziełach tendencję do malowania wyidealizowanej rzeczywistości.
Wystawy, salony i nagrody 1946: laureat nagrody Prix Abd-el-Tif (umożliwia mu ona dwuroczny pobyt w Algierze wraz z całą rodziną). Po powrocie do metropolii wystawia swoje dzieła na Salonie Niezależnych, Salon de la Jeune peinture, Salonie Jesiennym) i, nieco później, na Salon des artistes français, Salon du Dessin et de la Peinture à l'eau, Salon Terre latine, Salon de la Société nationale des Beaux-Arts i Salon Comparaisons. Był również członkiem komisji podczas tych dwóch ostatnich salonów. 1949: wystawa indywidualna w algierskiej Galerie de l'Elysée, Faubourg Saint Honoré. 1951: kolejna wystawa indywidualna w tej samej galerii.