Takie sytuacje są rzadko spotykane i wzbudzają kontrowersje, mimo iż Międzynarodowy kodeks nomenklatury zoologicznej nie zabrania desygnowania żywych zwierząt na holotypy. Thomas Donegan stwierdził, że tego typu odstępstwa od powszechnie stosowanych norm są uzasadnione w przypadku opisywania gatunków krytycznie zagrożonych wyginięciem, podczas gdy André Nemésio i Alain Dubois uważają, że takich sytuacji należy unikać. Dubois zasugerował, że czasopisma naukowe, takie jak „Zootaxa” – w której nazwano Conolophus marthae – nie powinny przyjmować prac opisujących nowy gatunek bez holotypu mającego konkretny numer katalogowy. Nemésio stwierdził, że zabranie jednego starego osobnika z populacji liczącej około dwustu zwierząt nie powinno zagrozić istnieniu gatunku.
Ochrona Teren zasiedlany przez Conolophus marthae jest ograniczony do około 25 km², a całkowita populacja gatunku wynosi prawdopodobnie około dwustu osobników.