Jedno z nich dotyczyło przyczyn powolnego postępu technologicznego rolnictwa w Indiach, a drugie badanie roli drobnego przemysłu w Azji, głównie w Indiach.
Stwierdził, że ze względu na niedobór kapitału, na małą skalę, prywatny rozwój gospodarczy jest najbardziej odpowiednim środkiem do rozwoju w gospodarkach wschodzących.
W przypadku zmiany [zwiększenia rozwoju gospodarczego] wydajność przedsiębiorców może wzrosnąć do poziomu, gdzie będzie można zapewnić dobrobyt nie tylko pojedynczym jednostkom, lecz także szerszej społecznej grupie, również w postaci niektórych wpływów politycznych, pisał w 1963 w „The Entrepreneurial Element of Economic Development”, na zlecenie ONZ.
Wśród innych jego publikacji jest książka A Reader's Guide to the Social Sciences (1970), którą redagował i do której dołożył kilka rozdziałów. Przed pracą na Uniwersytecie Chicagowskim był zatrudniony w Manchester College (obecnie Manchester University) w North Manchester i był asystentem naukowym na Uniwersytecie Yale. Przeszedł na emeryturę w 1978.
Miał córkę Ann i syna Davida.