za której to piosenki stworzenie, odpowiadają James Horner oraz Will Jennings, a która zaśpiewana została dla filmu, przez Céline Dion.
Elliott Smith w ciągu swojego życia zmagał się z nawracającymi skłonnościami do picia dużych ilości alkoholu oraz do zażywania narkotyków (nigdy jednak nie przyjmował on żadnych narkotyków, podaniem dożylnym); został on także medycznie zdiagnozowany z zespołem ADHD. Trwające u niego problemy związane z substancjami psychoaktywnymi wpłynęły w pewien sposób na jego życie oraz tworzoną przez niego sztukę; do samych narkotyków, on sam zaś często odwoływał się bezpośrednio i niebezpośrednio, w tekstach swoich utworów. Narkotyki nie były jednak w żadnym razie jedynym tematem jego dzieł, które tematycznie skupiały się także choćby na skomplikowanych relacjach międzyludzkich, samotności czy przemocy w rodzinie. W końcowych latach swojego życia, Elliott wyznawał w rozmowach z najbliższymi przyjaciółmi, że wierzy (wracając pamięcią do przeszłości), że pamięta, jak w młodości był seksualnie wykorzystywany przez swojego ojczyma, Charliego Welcha;