Operacja Wilfred – brytyjski plan zaminowania wód terytorialnych Norwegii w czasie II wojny światowej w celu utrudnienia Niemcom transportu rudy żelaza ze Szwecji. Operacja została przeprowadzona w kwietniu 1940 roku, tuż przed niemiecką inwazją na Norwegię.
Sytuacja Za jedną z potencjalnych słabości hitlerowskich Niemiec postrzegano uzależnienie od stałego dopływu rudy żelaza. Surowiec ten był kluczowy dla niemieckiego przemysłu zbrojeniowego i zdolności Niemiec do prowadzenia długotrwałej wojny. Duża część rudy żelaza pochodziła z kopalni w północnej Szwecji i była transportowana dwiema drogami. Mniej więcej połowa wydobycia była wysyłana do norweskiego portu Narwik, który nie zamarzał przez cały rok, a następnie była transportowana do Niemiec statkami wzdłuż zachodniego wybrzeża Norwegii. Pozostała część była wysyłana za pośrednictwem szwedzkich portów nad Bałtykiem, jednakże przez cztery miesiące w roku były one skute lodem.