Struktura społeczna W literaturze 26% ludzi pochowanych na tym cmentarzysku określa się mianem wojowników, co świadczy o elitaryzmie kultury halsztackiej. To zjawisko dotyczy wyłącznie pochówków ciałopalnych, które wyposażane są w broń, głównie długie miecze, a w późniejszym okresie sztylety, będące swego rodzaju wyznacznikiem prestiżu. Musiała być to grupa kontrolująca kopalnie soli i zajmująca się jej dystrybucją. Planowane było również ułożenie grobów. Pochówki z bronią są otoczone kręgiem przez pochówki bez broni, należące do górników. Dla omawianego stanowiska charakterystyczny jest także prawie zupełny brak pochówków kobiet, dzieci i starców.
Inwentarz pochówków Cmentarzysko w Hallstatt charakteryzuje się bardzo bogatym inwentarzem grobów, zwłaszcza jeśli chodzi o wyroby metalowe. Zarówno pochówki wojowników, jak i pozostałe są bardzo dobrze wyposażone w przedmioty metalowe, co świadczy o wysokim stopniu zamożności prawie całej społeczności. Ludność tej grupy zajmowała się handlem dalekosiężnym, dzięki czemu na tym jednym stanowisku mamy do czynienia z przedmiotami z różnej części Europy, co pozwoliło na opracowanie chronologii okresu halsztackiego.